هیچڪس جاٖے مرا دیگر نمیداند ڪجاست
آنقـدر در عـشـق او غــرقم ڪـہ پیدا نیستم ...
عاشق طرز فکر آدمها نشید ، آدمها زیبا فکر می کنند .
زیبا حرف می زنند ، اما زیبا زندگی نمی کنند ...
" رومن پولانسکی "
شب های ماندگاردر سیاهی چشمان تو !
زمزمه می کند
نوای دلتنگی ام را
دلتنگ توام.
تا شادمانه مرا ببینند
شاخهها
به شکل نام تو سبز میشوند،
آفتاب
به شکل پروانهای از مس
گرد صدایم
بال میزند،
و میدانم سکوت
فقط به خاطر من سکوت است،
اما من
دلتنگ توام
شعر مینویسم
و واژههایم را کنار می زنم
که تو را ببینم ...
ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺑﺪﺭﻗﻪ ﮐﻨﯿﺪ ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﻻﯾﻖ ﺑﺪﺭﻗﻪ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ ..
ﺑﺪﻭﻥ ﮐﻨﺎﺭ ﺯﺩﻥ ﭘﻨﺠﺮﻩ ..ﺑﺪﻭﻥ ﺳﺮﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﺪﻥ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ..
ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺑﺪﺭﻗﻪ ﮐﻨﯿﺪ ﻭ ﺑﮕﺬﺍﺭﯾﺪ ﺑﻪ ﻗﻠﺐ ﻫﺎﯾﯽ ﺑﺮﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ...
ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﺭﻭﺯﯼ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﻭﺣﺸﺖ ﺯﺩﻩ ﻭ ﺑﯽ ﭘﻨﺎﻩ ﺑﺮ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮔﺸﺖ ...
ﺯﺧﻢ ﻫﺎﯼ ﺧﺎﻃﺮﺍﺗﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺒﻨﺪﯾﺪ ... ﺑﻮﺩﻥ ﻫﺎﯼ ﻧﺎﺭﻭﺍﯾﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺸﻮﯾﯿﺪ ..
ﻏﺮﻭﺭ ﻭ ﺩﺭﻭﻍ ﻭ ﻗﻀﺎﻭﺗﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﭼﻤﺪﺍﻧﺸﺎﻥ ﺑﮕﺬﺍﺭﯾﺪ ﻭ ﺑﮕﺬﺍﺭﯾﺪ ﺑﻪ ﻫﺮ ﮐﺠﺎ ﮐﻪ
ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﻭﻧﺪ،ﺑﺮﻭﻧﺪ ...
ﺑﮕﺬﺍﺭﯾﺪ ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺗﻌﻠﻖ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺁﺭﺍﻡ ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ ...
ﺑﺮﺍﯾﺸﺎﻥ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻨﯿﺪ ... ﺳﻮﮔﻮﺍﺭﯼ ﮐﻨﯿﺪ .. ﻭﺑﺪﺍﻧﯿﺪ
ﺍﯾﻦ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻧﯽ ﺿﺮﻭﺭﯼ ﺳﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻧﯽ ﮔﺮﺍﻥ ﺑﻬﺎ ...
ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺗﻤﺎﻡ ﮐﻨﯿﺪ ﻭﺩﺭ ﮔﻮﺷﻪ ﯼ ﺑﻮﻧﺸﺎﻥ ﺭﻭﺑﺎﻥ ﺑﭽﺴﺒﺎﻧﯿﺪ ...
ﺑﻌﻀﯽ ﭼﯿﺰﻫﺎ ...
ﺑﺖ ﻫﺎ .... ﺑﺎﻭﺭﻫﺎ ... ﻋﺎﺩﺕ ﻫﺎ ... ﺁﺩﻡ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺪﺭﻗﻪ ﮐﻨﯿﺪ ...
ﺩﺳﺖ ﺗﮑﺎﻥ ﺑﺪﻫﯿﺪ ... ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺰﻧﯿﺪ ... ﻗﻠﺒﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺑﻮﺳﻪ ﻫﺎﯼ ﺑﺎﺩ ﺑﺴﭙﺎﺭﯾﺪ ..
ﻭﺑﻪ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﮔﺬﺷﺘﻨﯽ ﺳﻼﻧﻪ ﺗﺮ ﺭﺍ ﺑﺪﻫﯿﺪ ...
ﺣﺎﻻ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮﯾﺪ ...ﺷﻬﺎﻣﺘﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﺗﺤﺴﯿﻦ ﮐﻨﯿﺪ ..
ﻭﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ ..
یادی میکنی از من منی که دشتی از دردم
یادی میکنی از من منی که تا نفس هست برایت جون میدم
کجایی دور ازین عاشق بدون تو برای گریه بهونه میکنم دردم
بسی نیس تنهایی بیا ای مرهم دردم
دلی آکنده وغمناک غمی نشناسد جز قلبم
بیا با باد یرد صبای صبح من
بیا حال خوشم شو منی که بی تو بی حالم ...
دلمــــ را کهـــ مرور میکنــــم تمامــ آטּ از آטּ توستـــ
فقـط نقطهــ ای از آטּ خودمـــ …
رویــــ آטּ نقطهـــ هم میخ میکوبــــمـــ …
و قابــــ عکـــس تـــــــــــو را می آویـــزمـــ …