
انسانهای خوب
خوشبختی را تعقیـب نمیکنند،
زندگی میکنند
و خوشبختی پـاداش
مهربانی، صداقت، درستکاری
و گذشتهای آنهاست ...

زندگی همین است
هر خاطره ، غروبی دارد
هر غروبی ، خاطره ای
و ما جایی بینِ امید و انتظار
چشم میکشیم تا روزگار مان بگذرد
گاهی هم فرق نمی کند چگونه ...

کاش تا دل میگرفت و میشکست
دوست می آمد کنارش می نشست
کاش میشد روی هر رنگین کمان
می نوشتم "مهربان "با من بمان!!!
کاش می شد قلب ها آباد بود
کینه و غم ها به دست باد بود
کاش می شد دل فراموشی نداشت
نم نم باران هم آغوشی نداشت ...

بــــدتــرین قسمت زنــــدگـــی انتظار کشیدن است
و بهترین قسمت زنــــدگــی داشتن کسی است که
ارزش انتظار کشیدن را داشته باشد ...
در ازدحام احساســم
تڪرار مے شوی و من
در هیاهوے واژہ ها
دوبارہ از تومے نویســم...
همین شعرهاے
عاشقانہ ے من است
ڪہ زندگے را با یاد تو
برایم زیبا مے ڪنـــــد..

تنهایی همان دلتنگی نیست!
تنهایی یعنی
منتظر «هیچکس» نباشی
در دلتنگیها کسی حضور
دارد و من این روزها
تنها نیستم، بلکــــه دلتنگم

در آنسوی دنیا زاده شده بودی
دور بودی
مثل تمام آرزوها
انگار
تمام ریل ها
در مه زنگ زده بودند
هیچ قطاری حاضر نبود "مرا" به "تو برساند