گاهی برای پی بردن به یک اشتباه باید تاوان سختی در زندگی پرداخت...
مثل از دست دادن لحظه هایی از عمر که حسرتش تا ابد بر دلت باقی می ماند...
مثل باختن زندگی و مالی که برای بدست اوردنش رنجها کشیده بودی...
مثل تنها شدن،
زخم زبان خوردنهاویا
حتی تحقیرشدن...
آخرسرهم باید بروی مهر تجربه راپای این اشتباهات بزنی!
اشتباهاتی که تورا تغییرمیدهد و دیگر آن من سابق نمیشوی....
بزرگترین!
پشیمانی ام، ساعت ها جمله ساختن، برای کسانی بود که لیاقت یک کلمه هم نداشتند...!!!
گاهی حجم دلتنگیهایم آنقدر زیاد میشودکه. . . .
دنیا با تمام وسعتش برایم
تنگ میشود . . . !
دلتنگم . . . !
دلتنگ کسی که گردش روزگارش به من که
رسید از حرکت ایستاد . . . !
دلتنگ کسی که دلتنگی هایم را ندید . . . ...
دلتنگ خودم . . .
خودی که مدتهاست گم کرده ام...
تنها آب های آرام هستند
که چهره ها رو
بدون انحراف و درست نشان می دهند..
بنابراین تنها ذهن های آرام می توانند درک شایسته و درستی
از زندگی داشته باشند.
زندگی را رنگ بزن
" رنگ شادی "
نگذار او رنگت کند
به " رنگ غم "...