
این غزل هایے ڪـہ مے گویم همـہ مال شماست!
شعرهایم طالب توصیـ؋ احوال شماست!
مهربانے مے چڪد از گوشـہ ے لبخندتان
از همین رو چشم من پیوستـہ دنبال شماست!
من شما را دوست دارم! ماندہ ام تنها ولے
عذر مے خواهم! ولے ... آن هم ز اهمال شماست!
سلطـہ دارید این چنین سرسخت بر اشعار من
بیت و مصراع و تخلص زیر چنگال شماست!
گوش هاتان تیز گردانید بر اشعار من ؛
اے شمایے ڪـہ غزل هایم در اِشغال شماست !
من نمے دانم چرا این روزها عاشق شدم ؟!
من ڪـہ تقصیرے ندارم این ز اغـ؋ـال شماست ...

زمان زیادے گذشت ؋ـهمیدم
همیشـہ اونے ڪـہ میخواے نمیشـہ
؋ـهمیدم هرڪسے ڪـہ باهاتـہ
الزاماً دوستت نیست ...
؋ـهمیدم ڪسے ڪـہ میگـہ
تنهات نمیذارم ، یـہ روزے راحت میرہ
و سراغے ازت نمیگیره ...
؋ـهمیدم تنـ؋ـر یـہ نوع عشقـہ ...
دلخورے و ناراحتے از میزان اهمیتـہ ...
غرور بزرگ ترین دشمنـہ عشقـہ ...
خدا بهترین دوستـہ ...
سلامتے بالاترین ثروتـہ ...
؋ـهمیدم مهم نیست اگـہ آدم
براے عشقش غرورشو از دست بدہ ولے
؋ـاجعـہ اونـہ ڪـہ براے غرورش ،
عشقشو از دســت بــدہ ...
؋ـهمیدم" ر؋ـتن" همیشـہ از روے نـ؋ـرت نیست ...
هرڪے زبونش نرمـہ دلش گرم نیست...
هر ڪے عاشقـہ عاشق نیست...
؋ـهمیدم هر چـہ عاشقتر باشند
زودتر ؋ـراموشت میڪنند...
؋ـهمیدم هر ڪے میگـہ دوستت دارم
دلیل نیست بـہ ؋ـڪرت باشـہ ...
هرڪے میخنده، بدون درد و غم نیست!
ظاهر دلیلے بر باطن نیست ...
؋ـهمیدم ڪسے موظـ؋ بـہ آروم ڪردنت نیست...
؋ـهمیدم گاهے اوقات
تو اوج شلوغے تنهاترینے ! گاهے اوقات
دلت تنگـہ اون آدماے دوست داشتنے سابق میشـہ ...
؋ـهمیدم گاهے دلـت شڪستنش برات دایمے میشـہ ...
گاهے اوقات صمیمے ترین ڪست میشـہ غریبـہ ترین آدم ...

شعرهایم از خودم سرسخت تر دل بستـہ اند
من ؋ـراموشت ڪنم این ها ڪـہ ول ڪن نیستند ...

نمے دانم این روزها
تو دیر بـہ دیر یادم مے ڪنے
یا من زود بـہ زود دلتنگت مے شوم ...

دلم برای چشمانت تنگ شده است
خودت که حوصله آمدن نداری
لااقل کمی “نگاه” برایم پست کن.

ﺍﮔﺮ ﻗﻄﺮﻩ ﺍﯼ ﺁﺏ ﺩﺭﻭﻥ ﺩﺭﯾﺎﭼﻪ ﺍﯼ ﺑﯿﻔﺘﺪ،
ﻫﯿﭻ ﺍﺛﺮﯼ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻧﻤﯽ ﻣﺎﻧﺪ ...
ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﻫﻤﯿﻦ ﻗﻄﺮﻩ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﺑﺮﮔﯽ ﺍﻓﺘﺪ،
ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﺁﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺭﺧﺸﯿﺪ ...
ﭘﺲ، ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻣﮑﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﻨﯿﺪ ﺗﺎ ﺑﺪﺭﺧﺸﻴﺪ .

زندگی شادمان کردن دیگران نیست،
شریک کردن دیگران در شادمانی خویش است...

شاید آرامتـــــــر میشـــدم
فقــــط و فقـــــط ...
اگر میـــفهمیـدی
حرفهـــایم به همیــن راحـــتی که میخوانـــــی
نوشــــته نشده اند ...

گاهی نه گریه آرامت میکند و نه خنده
نه فریاد آرامت میکند و نه سکوت
آنجاست که با چشمانی خیس
رو به آسمان میکنی
و میگویی:
ﺧــــﺪﺍیـا
تنها تو را دارم
تنهایـــــم مگذار ...