آنکه می رود
فقط می رود
ولی آنکه می ماند
درد می کشد ،
غصه می خورد ،
بغض می کند ،
اشک می ریزد و تمام اینها روحش را به آتش می کشد
و در انتظار بازگشت کسی که هرگز باز نخواهد گشت
آرام آرام خاکستر می شود …
آری ،
این است خاصیت عشق یک طرفه …
نگاهم که کردی دلم پر گرفت
دلم غربت زنگ آخر گرفت
نگاهم که کردی سکوتم شکست
درون دلم عشق گویی نشست
نگاهم که کردی زمان صبر کرد
دل آسمان را پر از ابر کرد
و بعد از نگاه تو باران گرفت
و عشقی درون تنم جان گرفت
نگاهم کن و باز با من بمان
تو حرف دل بی کسم را بخوان
نگاهـــــــــــــم کـــــــــــــــن ای زندگـــــــــــــــی بخــــــــــــــــــش
مــــــــــــــــــــــن
ڪـــــــاش ......
حتـــــــــــی، یڪ بار .....
لـــابه لای غــــــم دلتنــــــــگے من .....
تو گذر می ڪردے !!!!!
ومــــــــــرا مے دیدے....
ڪ چو رگبار بهــــــــــار .....
در پی ات مے بارم !!!!
گفته بودند ڪه:
"ازدل برود ،هــــــرآنڪه از دیده برفت"
"تـــــــــو " ڪه ......
ازدیده برفتــــــــے و نرفتے ز یـــــــاد..
مبــــــــــر از یاد مرا...
نه آرامشت را
به چشمـﮯ
وابسته کن،
نه دستت را
به گرماے دستـﮯ
دلـــــــــخوش…
چشمها بسته میشوند و
دستــها مشت میشوند…
و تو مـﮯمانـﮯ و
یک
دنــــــــیا
تــــــــــنهائی…
نگفتی ﺑﻤــــــــــــــﺎن‧‧‧‧‧
ﻭﮔﺮﻧﻪ ﻣــــــﻦ ﺁﺩﻡ ﺭﻓﺘــﻦ‧‧‧‧ ﻧﺒــﻮﺩﻡ‧‧‧‧‧‧
ﻫﻤﺎﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﺩﺳﺘـــﺎﻧﻢ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﯿﺎﻥ
ﺩﺳﺘــﺎﻧﺖ ﺭﺑﻮﺩﻡ‧‧‧‧‧‧‧
ﺍﻋﺘـــــــــﺮﺍﺽ ﻧﮑﺮﺩﯼ‧‧‧‧‧
ﻭ ﻣــــــــــﻦ ﺣﺲ ﮐﺮﺩﻡ.... ﺑــﻮﺩﻧﻢ‧‧‧‧ مهم
نبودہﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﻧـــﮕﻔﺘﯽ‧‧‧‧‧‧‧
ﻭ ﻣــــــــﻦ ﺭﻓـــــــــﺘﻢ‧‧‧‧‧‧‧‧
ﻭ ﺗـــــــــﻮ ﺭﻓﺘﻨـــﻢ ﺭﺍ ﺩﺭ.… … ﺳـــــــــــﮑﻮﺕ
ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﺮﺩﯼ‧‧‧‧‧‧
ﺍﯾﻦ ﺳـــــــﮑﻮﺕ ﺗــــﻮ ﻣﺮﺍ..... ﺷﮑﺴـــت
ﮔــــﺎﻫــﯽ …
ﻓﻘـــﻂ ﺍﺯ ﮐـــﻞ ﺩﻧﯿــــــﺎ
ﺩﻟﺖ ﯾﮑـــﯽ ﺭﺍ ﻣـﯽ ﺧــــﻮﺍﻫــﺪ …
.
.
ﻭ ﻣـﯽ ﺩﺍﻧـــﯽ
ﺗـﺎ ﺍﺑــﺪ ﻫـﻢ ﮐــﻪ
ﺧــﺪﺍ ﺧــﺪﺍ ﮐﻨــﯽ
ﺑــــﻪ ﺩﺳﺘـــﺶ ﻧﻤــﯽ ﺁﻭﺭﯼ …
ﻣـﯽ ﺩﺍﻧــﯽ ﮐــﻪ
ﺑـــﺎﯾـــﺪ ﺑﮕــﺬﺍﺭﯼ ﻭ ﺑﮕــﺬﺭﯼ …!
ﻭ ﭼﻪ ﺳﺨﺖ ﺍﺳﺖ
ﺍﯾﻦ ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ …!
درد دارد...
وقتی می رود...
و همه می گویند...
دوستت نداشت...
و تو تمیتوانی ثابت کنی
که هر شب
با عاشقانه هایش
خوابت میکرد
همیشــــــــــــــــــــــــــــه ...
دقـیــــــــــــــقآ
وقـتی ...
پـُر از حــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرفی !!
...............
وقـتی ...
بغـض میکـُـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــنی !!
وقتــــــــــــــــــــــــــــــــــی ...
دآغونـــی !!!
وقــــــــــــــــــــــتی ...
دلــِت شکـستــــــــــــــــــــــــــــــه !!
دقیقــــا همیـــن وقـــــتآ
انقــــدر حـ ـرف دآری کـــــــــــــــــــــــــــــــه فقــط میتونــی بگـ ـی :
“بیخـــــــــــــــــــــــــیآل“
ﺣﺎﻝ ﺁﺩﻡ ﮐﻪ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩﺵ ﻧﯿﺴﺖ
ﻋﮑﺴﯽ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﺪ
ﺗﺮﺍﻧﻪ ﺍﯼ ﻣﯽ ﺷﻨﻮﺩ
ﺧﻄﯽ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺻﻠﻦ ﻫﯿﭽﯽ ﻫﻢ ﻧﺸﺪﻩ
ﯾﮑﻬﻮ ﺩﻟﺶ ﺭﯾﺶ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ... ﺣﺎﻻ ﺑﯿﺎ ﻭﹸ ﺩﺭﺳﺘﺶ ﮐﻦ
ﺁﺩﻡﹺ ﺩﻟﮕﯿﺮ
ﻣﻨﻄﻖ ﺳﺮﺵ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ
ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻥ ﻫﺎ ﮐﻪ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ
ﺁﻥ ﻫﺎ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ , ﻣﯽ ﮔﺮﯾﺪ
ﺩﻟﺘﻨﮓ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﺣﺘﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﻧﯿﺎﻣﺪﻩ ﺍﻧﺪ ... ﺩﻝ ﮐﻪ ﺑﻠﺮﺯﺩ
ﺩﯾﮕﺮ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﺳﺮﹺ ﺟﺎﯼ ﺩﺭﺳﺘﺶ ﻧﯿﺴﺖ
ﺍﯾﻦ ﻭﻗﺖ ﻫﺎ
ﺍﻧﮕﺎﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﯽ ﭘﺮ ﺗﺮﺩﺩ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻩ ﺍﯼ
ﺗﺎ ﻣﺠﺎﻝ ﻋﺒﻮﺭ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﻨﯽ
ﻫﻢ ﺻﺒﻮﺭﯼ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻫﻢ ﺁﺭﺍﻣﺶ
ﮐﻪ ﻫﯿﭽﮑﺪﺍﻡ ﻧﯿﺴﺖ !
ﺁﺩﻡ ﺗﺼﺎﺩﻑ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ,
ﺑﺎ ﯾﮏ ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﻫﺎﯼ ﻣﺴﺖ .
حس بودنت قشنگ ترین حس دنیاست
تو که باشی
هر روز را ...
نه!
هر ثانیه را ...
عشق است ...
به چشمی اعتماد کن که به جای صورت به سیرت تو
می نگرد ، به دلی دل بسپار که جای خالی برایت
داشته باشد و دستی را بپذیر که باز شدن را بهتر
از مشت شدن بلد است
چه تفاوتی میکند کنارت باشم
یا چند کوچه آن طرفتر ...!!!
پای دوست داشتن که در میان باشد .....
دلتنگی .....!!!!
دمار آدم را در می آورد..

ﺁﺩﻡ ﮐﻪ "ﻏـــــﻤﮕﯿﻦ" ﻣﯽ ﺷــــﻮﺩ
ﺧــــﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺟــــﺪﺍ ﻣﯽ ﮐــــﻨﺪ ﺍﺯ ﺟــــﻤﻊ
ﮐﻪ ﻣــــﺒﺎﺩﺍ ﺁﺳﯿــــــﺒﯽ ﺑﻪ ﺧﻮﺷـــــﯽ ﻫﺎﯼ ﺩﯾـــﮕﺮﺍﻥ ﺑﺰﻧﺪ
ﻣﻮﺭﺩ" ﻓﺮﺍﻣــــﻮﺷﯽ" ﻗﺮﺍﺭ ﻣـــﯽ ﮔـــﯿﺮﺩ
ﺗﻨﻬﺎﺗــــﺮ ﻭ ﺗــــﻨﻬﺎﺗﺮ ﻣﯽ ﺷـــﻮﺩ
ﺁﻧﭽــــﻨﺎﻥ ﺩﺭ" ﺗﻨــــــﻬﺎﯾﯽ" ﺧﻮﺩ ﻏــــﺮﻕ ﻣﯽ ﺷــــﻮﺩ
ﮐﻪ ﺩﯾﮕـــــﺮ ﺑﺎ ﻫﯿــــﭻ ﺗﻠﻨــــﮕﺮﯼ ﺑﺮ ﻧﻤــــﯽ ﺧــــﯿﺰﺩ
ﻭ ﺍﯾـــﻦ ﺁﻏــــﺎﺯ ﺗﻠﺦ ﯾﮏ" ﭘﺎﯾــــﺎﻥ" ﺍﺳـــــت...
هنوز کمی عشق در من مانده است
آنرا به کسی میدهم که دوستم داشته باشد
هنوز کمی دلتنگی در من مانده است
آنرا به کسی میدهم که دوستش داشته باشم
هنوز کمی اندوه در من مانده است
آنرا برای خود نگه میدارم …
دلتنگــی هایــــَم را زیر بغـل زده اَم
نشسته اَم در انتظار ِ روز های ِ مبـادا !
سهم ِ من از تــو
همـین دلتنگـی ها ییست
که بی دعوت می آینـد
و …
خیال ِ رفتن نـدارند
قبل از پاسخ دادن به سوالات دیگران
مدتی سکوت کن تا پاسخ بهتری بیابی
سکوتت در خاطر هیچکس نخواهد ماند
اما پاسخت را در خاطر خواهند سپرد .....
شاهد مرگ غم انگیز بهارم چه کنم؟
ابر دلتنگم اگر زار نبارم چه کنم؟
نیست از هیچ طرف راه برون شد ز شبم
زلف افشان تو گردیده حصارم چه کنم؟
از ازل ایل و تبارم همه عاشق بودند
سخت دلبسته ی این ایل و تبارم چه کنم؟
من کزین فاصله غارت شده ی چشم توام
چون به دیدار تو افتد سر و کارم چه کنم؟
یک به یک با مژه هایت دل من مشغول است
میله های قفسم را نشمارم چه کنم؟
«سید حسن حسینی»
با من از شعر نگو
از خودت حرف بزن
دلتنگِ حرف های معمولی ام
اینکه حالت خوب است؟
اینکه سرما نخورده ای؟
اینکه زود برگرد!
مواظب خودت باش!
دلتنگ همین حرف های معمولی ام ...
«منوچهر آتشی»